و با اين توجيه كه خود نموداريست روشن از رويهمرفتهء دو حديث گذشته اختلاف پندارى ميان آنها بر طرف مىشود . در نتيجه اين روزنه براى ما نمودار شد ، كه نه موجود انسانى در انحصار نسل فعلى است ، و نه دنياى ما ابديست ، و نه آنكه دنياى مسكون در انحصار صورت فعلى دنياى ما است ، و نه آنكه اصولا فضاى زندگى انسان يا غير انسان در انحصار كرهء ما است . بلكه آفريدگار پيوسته در كار آفرينش و بخشش و فيض بآفريدگانست ، و جهان پهناور هستى ما همچون موم در دست قدرتش چهره‌هاى گوناگون مىيابد : گاه آفريدگانش منقرض مىگردند ، و جايگاه خود را بآفريدگان نوظهورى مىدهند ، و هنگامى كه سراسر جهان هستى با ساكنانش دگرگون گردند ، رستاخيز كلى و عمومى جهان بنام قيامت است ، خدا موجوداتى ديگر خواهد آفريد . جهانهاى گوناگون و ساكنان آنها در خصال صدوق و بحار الأنوار از حضرت صادق عليه السّلام است كه : پروردگار دوازده هزار عالم آفريده كه هر يك از آنها از هفت زمين و آسمان بزرگترند ، و ساكنان هر يك از اين عوالم از آفرينش ساير عوالم هستى بىخبرند . و در احتجاج طبرسى و بصائر الدرجات نيز از آنحضرت است كه بدانشمند يمانى فرمود : عالم مدينه ( يعنى خود آنحضرت ) در يك ساعت باندازهء يكسال حركت خورشيدى « 1 » دوازده هزار عالم را سير مىكند كه مانند عالم شما است

--> ( 1 ) - حركت خورشيدى برحسب بعضى از احاديث گذشته در باب حالات خورشيد 10 برابر حركت نور است ، و يكساعت حركت آنحضرت روى اين حساب مضروب « 10 * 8760 » است يعنى 600 ر 87 برابر سرعت نور يعنى ثانيه‌اى 000 ر 000 ر 280 ر 26 كيلومتر .